Kitap Hakkında
Kolera Günlerinde Aşk, sadece iki insanın aşk hikâyesi değil; zamanın bile bazı duyguları yok etmeye yetmediğinin hikâyesi.
Florentino için aşk, yıllar geçtikçe unutulan bir şey değil. Hayat devam ediyor, insanlar değişiyor, başka hayatlar kuruluyor, gençlik bitiyor… ama bazı duygular insanın içinde bıraktığı yerde kalıyor.
Kitap bir yandan da insanı şu soruyla baş başa bırakıyor: Birini ömür boyu sevmek büyük bir aşk mıdır, yoksa vazgeçememek mi?
Belki de Márquez’in anlattığı şey tam olarak bu: Aşk her zaman güzel, doğru ya da mantıklı olmak zorunda değil. Bazen sadece geçmiyor.
Kısacası aşk ve illüzyon.
Altını çizdiklerim
"İnsanın kalbi, ömrü boyunca unutamayacağı o tek bakışı saklayacak kadar geniş bir mezarlıktır."
"Hafızanın kötü anıları elemek, iyileri ise parlatmak gibi iyi bir huyu vardı; bu sayede geçmişin yükünü çekilebilir kılıyorduk."
"Aşkın da kolera gibi bir hastalık olduğunu, aynı belirtileri gösterdiğini o an fark etti."
"İnsanlar, gerçekten sevdikleri kişilerin yanında ne kadar aptalca davranabileceklerinin asla farkına varmazlar."
"İnsanın ölüm döşeğindeyken hayatında yaptıklarından çok, yapmadıkları için pişmanlık duyacağı kesindi." "Zaman, sanıldığından çok daha hızlı ilerliyordu; ama en kötüsü, durduğu anlarda insanın içine akmasıydı."
"Hayat, ona ikinci bir şans vermek için insanı hep en beklenmedik köşesinden yakalardı."
"Yalnızlık, kalabalıklar arasında değil, ruhun kendisini duyamayacak kadar sağır hissettiği yerde başlar."
"Yaşlılık, gençlik çılgınlıklarının ödülü ya da cezasından başka bir şey değildir."
"Beklemek acı vericidir, unutmak da öyle; ama hangi kararı vereceğini bilememek en büyük işkencedir."
"Dünyada akıllı kalabilmenin tek yolu, ara sıra biraz deli olmaktan geçer."
"Gerçek aşk, yılların ve mesafelerin aşındıramadığı, aksine her acıyla daha da derinleşen bir kök salma biçimidir."
"İnsan kalbi, taşıyabileceğinden çok daha fazla tutkuyu aynı anda barındırabilecek kadar geniştir."
"Acı geçicidir ama gurur, insanın hayatı boyunca sırtında taşıdığı en ağır küfettir."
"Yıllar geçtikçe anladım ki, insan en çok korktuğu şeyin aslında başından gelmesini ister."
"Korku, sevginin en büyük düşmanı değil, onun gölgesidir; ışık ne kadar güçlüse, gölge de o kadar koyu olur."
"Hayatın en güzel anları, planlanmamış ve sadece akışına bırakılmış anlardır."
"İnsan, sevdiği kişinin kusurlarını görmezden gelmez; aksine o kusurları sevmeyi öğrenir."
"Gözyaşları, kelimelerin bittiği yerde ruhun döküntüleridir."
"Hiçbir şey, karşılıksız bir tutku kadar insanın içini hem yakıp hem de diri tutamaz."
"Dünyada geriye kalan tek şeyin gurur olduğunu düşündüğün an, aslında en büyük yenilgiyi tatmış olursun."
"Yıllar geçtikçe anlıyorsun ki, insan en çok affedemediği şeyleri özler."
"Mutluluğun en büyük sırrı, kötü bir hafızaya sahip olmaktır."
"Hiçbir fırtına, iki insan arasındaki sessiz ve derin inatlaşma kadar yıkıcı olamaz."
"İnsan, sevdiği insanı kaybetme korkusunu yendiği an, gerçekten sevmeyi de öğrenir."
"Zamanın törpüleyemediği tek duygu, yarım kalmış bir vedanın bıraktığı sızıdır."
"Hafıza, geçmişin sadece hatırlamak istediklerimizi bize sunan zararlı bir avukatıdır."
"İnsan, hayatta en çok başkalarına karşı haklı çıkmaya çalışırken kendi mutluluğunu harcar."
"Aşk, ne kadar saklamaya çalışırsan çalış, en çok ele veren sessizliktir."